فکر می کنم کم کم دارم به پایان این فصل از زندگیم نزدیک می شم، هیچ دیدی هم از فصل بعد هم ندارم، منتظر سورپرایز شدن می مانیم!

مادر دو بخش دارد:

"ما" و "در"؛ ما هرچه می کشیم از بخش دوم است....

دوستان برام دعا کنید.

بعضی وفت ها که دوست دارم بنویسم ولی خب حرف دلم بعضی هاش نوشتنی نیست یا اصلاً محرم اش نیست؛ اون وقت که هی می یای تو این صفحه پست مطلب جدید و خیره میشی به مانیتور ولی تایپ نمی کنی، فقط فکر میکنی.. گاهی هم دوست داری با اینکه چیزی ننوشتی بیاد و بخونه و جوابت رو بده

بد حالیه خلاصه، بد.

عجب تند میگذره این اسفند ماه.....

خدایا، بازم توبه...

دلم تنگ شده؛ برای تو.

تو این 15 روز که گذشت سه عزیز رو از دست دادم، تقریباً هر 5 روز یکی....

که یکیشون یادگار عزیز پدرم بود، مادر بزرگ ام، خیلی دلم براش تنگ شده.

یاد چهار سال پیش افتادم، ایامی که جهان بینی آدم دچار دگرگونی می شه، خیلی چیزا برا آدم بی ارزش می‌شه که تا دیروزش خیلی ارزش داشته، و البته برعکس؛ اما حیف که انسان فراموش کار است.